OTO MOJA MAKIETA

Moja MAKIETA w skali 1:120 czyli TT, to prawie 40 m torów, 41 rozjazdów (w tym 4 angliki), jedno skrzyżowanie torów, trzy stacje, jeden przystanek, osobna lokomotywownia.
Część główna - 1,20m x 2,20 - dwupoziomowa, to dwie stacje, - górna (końcowa) i dolna (węzłowa), które łaczy linia jednotorowa niezelektryfikowana, na niej wiadukt, most i tunel. Z dolnej stacji wybiega ponadto linia dwutorowa (wkrótce będzie zelektryfikowana) - w jedną stronę wiedzie ona do szerokiego tunelu, a tam znajduje się pętla powrotna tzw. wendeschleife, zaś w drugą stronę linia prowadzi przez bielizniarkę, pod parapetem [tam przystanek], przez szafkę i pod łóżko - gdzie miesci się druga częsć 2,20 x 1,90 czyli ukryty dworzec (tak zwany schattenbahnhoff),



a za nim w osobnym otwieranym segmencie duża lokomotywownia



Zaczynałem od stacji górnej, końcowej, jest to stacja Bartolinek. Oto jej pierwotny plan:



Rozpoczęta w 1989 roku, wielokrotnie przebudowywana, stała się w 1992 górnym elementem dwupoziomowej makiety.
Na poziomie dolnym powstała stacja Chruściny, oto jak była pierwotnie planowana:



(na zdj. poniżej stan z 1993r)



Rok pózniej postanowiłem przedłużyć górną stację!



Rozbudowałem wówczas głowicę przy magazynie st. Bartolinek.



Przebudowałem też głowicę zachodnią stacji Chruściny,wydłużając tory przy peronach, co zezwoli na przyjmowanie dłuższych składów pociągów pasażerskich.



Cała częś dwupoziomowa jest zamykana obrotowo w specjalnie skonstruowanej niszy.



Kolejne przebudowy miały miejsce w latach 1999 - 2002.



Oraz najnowsza modernizacja obu stacji w 2006 roku.



I kolejna w 2008 roku.





Oto ich efekt, poniżej stacja Bartolinek,







oraz stacja Chruściny







Obrazki ze szlaku z Chruścin do Pętli Powrotnej - wzdłuż kaloryfera!





A w pracowni praca wre...



Aktualnie pracuję nad makietą lokomotywowni i modernizuję połączenie części głównej z torami w bieliźniarce. Wszystkim makietowiczom życzę równie dobrej zabawy.



COFNIJ